SURPLUS
Het Manifest

Jasper van der Graaf, Jan Maarten Voskuil en Thomas Wildner, Brussel, 10 juni 2006

Wij maken korte metten met het cynische ik-tijdperk van de afgelopen dertig jaar; onze geperverteerde maatschappij van doorgeslagen individualisme en culturele vervlakking.

De navelstaarderij moet gekeerd. Weg met het hysterische handschrift, weg met het gepsychologiseer. Wij houden onze zieleroerselen in de privé-sfeer.

We moeten de krachten bundelen om te excelleren; op elkaars schouders staan om onze hoofden boven het maaiveld uit te kunnen steken, de kennis en kunde stapelen. Zo komt de kunst verder.

Het modernisme heeft geleid tot reductionisme, minimalisme en nul. Na de donkere defaitistische tijden die daarna volgden is het tijd om de verkwanselde merites van weleer opnieuw te laten doorklinken in een naar te toekomst gerichte blik.

In onze manipulatieve en leugenachtige tijd zijn wij genoodzaakt om kunst te maken die waarachtig is en concreet. Nabootsen is voor ons zinloos. Wij produceren, zonder onnodige opsmuk.

In de complexe werkelijkheid moeten we zoeken naar eenvoudige en pragmatische oplossingen.

Kunst is het surplus. De meerwaarde én het afval van het bestaan.

SURPLUS
Le Manifeste

Jasper van der Graaf, Jan Maarten Voskuil en Thomas Wildner, Bruxelles, 10 juni 2006

Nous mettons fin à l'ère cynique du 'moi' de ces dernières trente années; l'individualisme débridé et le nivellement culturel de notre société pervertie.

Le nombrilisme doit être arrêté. Finissons-en avec l'écriture hystérique et la psychologisation. Nous gardons nos émois privés.

Il nous faut joindre nos forces pour parvenir à l'excellence; grimpons l'un l'autre sur nos épaules afin de hausser notre tête au-dessus du champ à moissonner, de rassembler la connaissance et le savoir. De cette façon l'art avance.

Le modernisme a mené au réductionnisme, au minimalisme et au rien. Après les temps sombres et défaitistes qui ont suivi il est temps de faire résonner à nouveau les mérites de jadis, qui furent gaspillés, avec un regard dirigé vers le futur.

A notre époque manipulative et mensongère nous sommes obligés de produire un art vraisemblable et concret. L'imitation n'a pour nous aucun sens. Nous produisons sans embellissement superflu.

Dans la réalité complexe nous devons chercher des solutions simples et pragmatiques.

L'art est le surplus. La plus-value et le déchet de l'existence.

SURPLUS
The manifesto

We give short shrift to the cynical ‘I' era of the last thirty years, our perverted society of unrestrained individualism and cultural decay.

The navel gazing must be inverted. Away with hysterical handwriting, away with psychologizing. We keep our emotional lives to ourselves.

We must join forces to excel, stand on each others' shoulders to stand out from the crowd, pile up our knowledge and skills. Only then will art progress.

Modernism led to reductionism, minimalism and zero. Following the dark age of defeatism it is time to let the frittered away merits of the past resound once more through a forward-looking gaze.

In our manipulative and mendacious times we are forced to make art that is tangible and true. Imitation is pointless to us. We produce without unnecessary frills.

In a complex reality we have to seek simple and pragmatic solutions

Art is surplus. The surplus value and the waste of existence.

Spare Parts is mede mogelijk gemaakt door financiële ondersteuning van het Fonds voor Beeldende Kunsten Vormgeving en Bouwkunst.